در حالی که بسیاری از جوانان در ورزش به موفقیت دست می‌یابند، برای بیشتر جوانان، فواید و دلایل پرداختن به ورزش بسیار گسترده‌تر است. برای مثال:

• شرکت در Auskick می‌تواند از سلامت روان جوانان (مثلاً اضطراب) و توانایی‌های حرکتی آنان (مثلاً توانایی هدف‌گیری و گرفتن) حمایت کند.
• علاقهٔ آنان به ورزش، آن‌ها را با افراد دیگر در جامعه مرتبط می‌سازد و فرصتی برای ایجاد دوستی با همسالانی فراهم می‌کند که علایق مشابه دارند.
• برنامهٔ منظم تمرین‌های ورزشی و درس‌های تفریحی، همراه با حضور یک بزرگسال ناظر، می‌تواند چارچوبی حمایتی برای معاشرت همهٔ جوانان فراهم کند.
• جوانانی که به‌طور منظم ورزش می‌کنند، سالم‌ترند، خواب بهتری دارند و حتی می‌توانند تمرکز بهتری بر کارهای مکتب داشته باشند.
• فعالیت‌های ورزشی و تفریحی می‌تواند به آن‌ها کمک کند مهارت‌های مهم زندگی را رشد دهند، تعیین اهداف شخصی خود را بیاموزند و جنبهٔ متفاوتی از هویت خود را پرورش دهند.
• Auskick همه‌اش دربارهٔ خوش‌گذرانی است!

یادگیری نحوه بازی فوتبال ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمی زمان ببرد تا با آن آشنا شوند، به‌ویژه اگر قبلاً بازی نکرده باشند. برخی راه‌هایی که می‌توانید برای کمک به درک بهتر بازی و شرکت فرزندتان در آن به کار ببرید، عبارت‌اند از:

• پیدا کردن بهترین روش برای برقراری ارتباط مربیان، والدین دیگر و بازیکنان با فرزندتان. برای برخی از کودکان و نوجوانان، این کار به معنای استفاده از دستورهای کوتاه‌تر، نشانه‌های دیداری مانند علامت‌ها و تصاویر، یا تکرار دستورهاست. این روش‌های ارتباطی احتمالاً به سایر کودکان و نوجوانان گروه نیز کمک می‌کند؛ بنابراین والدین نباید از درخواست استفاده بزرگسالان از این روش‌ها احساس ناراحتی کنند.
• داستان‌های فوتبال AllPlay را می‌توان در خانه استفاده کرد تا کودکان و نوجوانان با فوتبال آشنا شوند.
• می‌توانید با مربی درباره تعیین یک همراه یا کمک‌کننده صحبت کنید تا به فرزندتان در شرکت در فعالیت‌های جلسات کمک کند.

برای کمک به یک جوان در غلبه بر اضطرابِ بیرون‌شدن از روال‌های آشنا و راحت، ممکن است لازم باشد مشارکت او به‌آرامی آغاز شود. ایجاد برنامه‌ای برای آشناکردن تدریجی فرزندتان با فوتبال می‌تواند مفید باشد.

• می‌توانید با خواندن داستان‌های AllPlay Footy در خانه همراه با فرزندتان آغاز کنید تا با آنچه در Auskick اتفاق می‌افتد، آشنا شود.
• شما و فرزندتان می‌توانید پیش از آغاز برنامه، از زمین فوتبالی که قرار است در آن Auskick بازی کند، دیدن کنید. همچنین می‌توانید هماهنگ کنید که فرزندتان پیش از نخستین جلسه با مربی دیدار کند. این کار می‌تواند به آشناشدن فرزندتان با محیط جدید کمک کند.
• انتخاب فعالیت مهم است. اگر فرزندتان نمی‌خواهد همیشه به‌عنوان بازیکن شرکت کند، در مورد راه‌های دیگری که می‌تواند در فوتبال مشارکت داشته باشد (برای مثال، داوری) با مربی او صحبت کنید. مهم است به یاد داشته باشید که ممکن است برخی جوانان، به‌جای عضویت در یک گروه، از به‌چالش‌کشیدن خود در فعالیت‌های انفرادی رضایت بیشتری داشته باشند. برای این جوانان، فعالیت‌های تفریحی انفرادی مانند دویدن، رقص یا شنا ممکن است مناسب‌تر باشد.

نگرش مثبت مربی، پالیسی‌های مناسب در مورد زورگویی و حمایت سایر والدین و جوانان می‌تواند نقش مهمی در کمک به احساس امنیت و مشارکت جوانان داشته باشد. AFL برای پشتیبانی از این موضوع، پالیسی‌هایی از جمله قوانین رفتاری بازیکنان، والدین / سرپرستان و تماشاگران و پالیسی حفاظت از کودکان و جوانان را در نظر گرفته است. اگر نگرانی‌هایی دارید که می‌خواهید مطرح کنید، می‌توانید با تیم پشتیبانی ما از اینجا تماس بگیرید.

• «سلام» بگویید و از نام نوجوان استفاده کنید. همچنان به زبان بدن و حالت چهره‌تان توجه داشته باشید. گشاده‌رو و دوستانه باشید – دست‌هایتان را باز نگه دارید، برای سلام‌کردن دست تکان دهید و لبخند بزنید.
• هنگام سلام‌کردن به نوجوانی که نابینا یا کم‌بینا است، همیشه در آغاز صحبت نام خود را به بازیکن بگویید، حتی اگر پیش از آن بارها با او ملاقات کرده باشید.
• برخی نوجوانان ممکن است برای برقراری ارتباط از سیستم‌های رایانه‌ای، زبان اشاره، حرکات بدن، حرکات چشم، نمادها یا تصاویر استفاده کنند. اگر مطمئن نیستید، از نوجوان یا والدین او دربارهٔ بهترین روش ارتباط با نوجوان بپرسید.
• دربارهٔ توانمندی‌ها، قابلیت‌ها و علایق نوجوان آگاهی پیدا کنید و از پیش‌داوری دربارهٔ چالش‌هایی که ممکن است داشته باشد خودداری کنید.
   

• مربیان باید به جوانی که از ویلچر استفاده می‌کند، به همان شیوه‌ای سلام و خوش‌آمد بگویند که به جوانی که از ویلچر استفاده نمی‌کند. بگویید «سلام» و نام جوان را به کار ببرید.
• به زبان بدن و حالت چهره‌تان نیز توجه کنید. گشاده‌رو و دوستانه باشید – دست‌هایتان را باز نگه دارید، برای سلام دست تکان دهید و لبخند بزنید.
• با همه بازیکنان به‌طور برابر رفتار کنید و فرض نکنید که کسی به تغییرات خاصی نیاز دارد.
• هنگام صحبت با جوانی که از ویلچر استفاده می‌کند، تلاش کنید با زانو زدن یا نشستن روی نیمکت، خود را به سطح او برسانید و تماس چشمی برقرار کنید.
• ویلچر جوان را بخشی از حریم شخصی او بدانید. این بدان معناست که لمس کردن یا تکیه دادن به ویلچر بدون اجازه یا دعوت او، محترمانه نیست.
   

• فعالیت‌ها را طوری تغییر دهید که همه جوانان بتوانند در آن‌ها شرکت کنند. فعالیت‌هایی را اجرا کنید که قابل سازگار کردن باشند و سطوح مختلف دشواری داشته باشند. اصول «تغییرش دهید» می‌تواند به مربیان کمک کند تا راه‌هایی برای تغییر یک فعالیت پیدا کنند تا نیازهای فردی یک جوان برآورده شود.
• استفاده از گروه‌های کوچک می‌تواند مفید باشد. قرار دادن جوانانی با سطح مهارت مشابه در گروه‌های کوچک می‌تواند به آن‌ها کمک کند احساس راحتی و اعتمادبه‌نفس بیشتری داشته باشند و همچنین ممکن است سازگار کردن فعالیت‌ها با سطوح مختلف مهارت در یک گروه بزرگ‌تر را آسان‌تر کند.
   

• اگر مربیان در مورد رفتار یک جوان نگرانی داشته باشند، زیرا ممکن است این رفتار جوان یا جوانان دیگر را در معرض خطر آسیب قرار دهد، باید این موضوع را به شیوه‌ای بدون قضاوت، باز و مشارکتی با والدین در میان بگذارند.
• هدف از این گفت‌وگو باید درک رفتار و دلیل آن باشد. برای مثال، ممکن است جوان تلاش کند بیان کند که چیزی او را ناراحت می‌کند یا احساس خستگی دارد.
• گفت‌وگو با والدین در مراحل اولیه، برای کاهش احتمال شدیدتر شدن این رفتار در طول زمان، فکر خوبی است.
• والدین فرزند خود را بهتر از هر کس دیگری می‌شناسند و ممکن است بتوانند در درک و شناسایی عوامل محرک و رفتارها کمک کنند. خانواده شاید بتواند در ایجاد راهکارهایی کمک کند که به جوان امکان دهد افکار و احساسات خود را بیان کند و به شکل مثبتی مشارکت بیشتری داشته باشد. مشارکت دادن والدین، خواهر و برادرها یا دوستان همراه می‌تواند راه خوبی برای کمک به مشارکت جوان در فعالیت‌ها باشد؛ اما حتماً بررسی کنید که آیا این کار برای بازیکن مناسب است یا خیر.

برخی از جوانان ممکن است بسیار اجتماعی و صمیمی باشند. روشن ساختن این‌که هنگام صحبت و تعامل با دیگران چه رفتاری مناسب است، می‌تواند مفید باشد. برای مثال، به بازیکنان بگویید که در جریان بازی فوتبال، زدن دست به دست (های‌فایو) مناسب‌تر از در آغوش گرفتن است.
 

● با والدین صحبت کنید و مشخص باشید. گاهی آن‌ها فقط به کسی نیاز دارند که از آن‌ها درخواست کمک کند (مثلاً: «آیا ممکن است امروز در انجام یک فعالیت کوتاه با یک گروه کوچک کمک کنید؟»).

● برای والدین نقشی تعیین کنید که بتوانند در آن مشارکت کنند (مثلاً تمرین دادن یک حرکت با فرزندشان، داوری و مانند آن).

● مزایای مشارکت را برجسته کنید (مثلاً مشارکت آن‌ها می‌تواند به اطمینان خاطر دادن به فرزندشان کمک کند).